Kendimizi anlamadan ölmek gibi korkunç bir son var

 Hiçbir karşılaşma tesadüf olmadığı gibi 

hiçbir ikili ilişkide tesadüfi değildir. 

İlahi düzlemde akan bir plan var ve zamanı gelmedikçe de ortaya çıkmıyor, 

her ne kadar çabalasan da, var etmeye ya da yok etmeye çalışsan da! 

Yaşanmışlıklar, travmalar, önyargılar, inatlar, belki güvensizlikler bir çok sıfat var aşamadığımız. 

Duvar ördüğümüz.

Zihnin sürekli konuşmasının, 

sürekli doldur boşalt yapıp yaşanılanları arka planda canlı tutmasının kurbanlarıyız. 

Ne zaman ki kabule geçer, olanda da olmayanda da hayır arar ve affedip alman gereken derse odaklanırsan evet işte o zaman bir şeyler rahatlayıp hafifliyor. 

Ne zaman ki sürekli geçmişte ya da gelecekte bir şeylerin muhakemesini yapıyor iken buluyorsan kendini, 

işte o zaman sınav hiç tükenmiyor 

ve sürekli hatırlatıyor varlığını. 

Hayatın şifreleri var. 

Her ne kadar çok ŞİFRE çözersen o kadar iyi amma sistem diyor ki çözmekle olmuyor. 

Hele bir de uygula. 

Hele bir de o hal içine koy kendini. 

Akılla bir yere kadar ilerlersin demiş Taptuk Emre.. 

Akılı aşıp kalp ile görmek, hareket etmektir aslolan, perdeleri kaldıracak olan. 

Düşünsene yaratıcının nurundan bahsediliyor sana! 

Belki saf sevgisin, belki saf huzur. 

Sonra bir anda kısıtlı bir bedene, 

kısıtlı bir zihne haps oluyorsun. 

Büyük bir anlamla yaratıldığın o yerden, anlamsızlaştırılıp ki unutturulup dünya âlemine düşüyorsun. 

Başlıyorsun anlam aramaya. 

Sağda solda, onda bunda, taşın altında bir anlam arar buluyorsun kendini. 

Her ne kadar unutmuş olsan da ‘için’, ‘Ruhun’ biliyor, yüce bir anlamın parçası olduğunu! 

İnsan; anlamlı bir bütünün içinde varlığını hissedebilir. İnsan için en dayanılmaz şey ‘’ANLAMSIZLIKTIR’’. 

Sevgide anlam ararız, 

saygıda anlam ararız, 

güvende anlam ararız. 

Eş dostta, anne-baba da anlam arar üstüne bir de anlamlar yükleriz. 

Senai Demirci şöyle dedi bir eğitimde; 

“insan anlamın açıdır, susuzudur. Her şeyini kaybedebilir insan lakin anlamı varsa ayağa kalkabilir”.

Kendi anlamına uyanmayan biri ne aleme ne yaratılışa anlam verebilir!

Ve devam eder; 

“Kendimizi anlamadan ölmek gibi korkunç bir son var”!!!