Her kırılan mühür bir mertebedir..
Sevgi; yaratılışın en derin sırrı olabilir mi? Günbegün daha fazla yitirdiğimiz bu sır, yaratılışın en temel gayesini oluşturuyor olabilir mi? Şimdilerde bir insanı sevmek epey meşakkatli bir eylem olarak atfedilse de, kurallar konulsa, duvarlar ardına gizlense de gerçekten böyle bir şey miydi sevgi? Sevebilmek için illa bir dizi kuralı ya da şartı aramak zorunda mıyız? Ya da sevilmek için… Şartlar ve kurallarla örülmüş bir kalede sevilmeyi beklemeyi nasıl öğrendik? “Yaratılanı severim yaradandan ötürü“ diyen Yunus Emre , “Seni özel kılan sevdiğin değil, sevgindir” diyen Şems, “Aşk insanı olduğu yerden alır, olması gereken yere götürür“ diyen Mevlânâ bakış açılarını nasıl bu kadar körelttik? Size bir gerçeği söyleyeyim mi? Sevmekten-sevilmekten korkmayı, ürkmeyi bunu tehlike olarak görmeyi; Yaratıcıyla bağları zayıflattığımızda öğrendik. Çünkü sevgiden korkmak demek daha yüce bir olgunun/gücün varlığını inkar etmek demekti! Kur’an ’da Allah insanlara sadec...
